Wypracowania by Uczeń

Adaptacją filmową „Dżumy” A. Carusa została nakręcona przy współudziale międzynarodowego kapitału. Reżyserem i autorem scenariuszu jest Luis Puenzo z pochodzenia Argentyńczyk .                                                                                                                                                     Akcja została przeniesiona do argentyńskiego Oranu. Doktor Bernard Rieux wychodząc na obchód pacjentów zauważył na korytarzu martwego szczura. Doktor ma jednak inne zmartwienia. Jego żona jest od roku chora i następnego dnia wyjeżdża do uzdrowiska  w górach. Do doktora przyjeżdża matka, która ma zajmować się domem pod nieobecność żony. Z dnia na dzien. zdychających szczurów przybywa, które znajdują się wszędzie. Doktor nie reaguje w żaden sposób na zdanie ojca Paueloux, który stwierdza wprost i bez wahania: „ to zapewne epidemia”.  Doktor zostaje wezwany w tym czasie do Cottarda, który usiłował się powiesić. Doktor ma do czynienia z coraz większą ilością zachorowań i śmierci. Władze Oranu ostrożnie przystępują do informowania obywateli o nie wyjaśnionym zagrożeniu. Jednak gdy liczba zachorowań rośnie, zostaje przez władze ogłoszony stan dżumy i miasto zostaje zamknięte. Ludzie zostają rozłączeni ze swoimi bliskimi i odcięci od świata. Przebywający w mieście dziennikarz Reymond Rambert prosi doktora o pomoc w opuszczeniu miasta. Nie wytrzymuje on rozłąki z kochającą go kobieta. W filmie zamiast dziennikarza jest piękna dziennikarka, która również tęskni za ukochanym w Paryżu i próbuje opuścić Oran. Doktor z pasja i poświęceniem zajmuje się chorymi. Ksiądz paueloux wygłasza ostre kazanie. „ Od początku historii plaga boska rzuca do stóp Boga pysznych i ślepych. Rozważcie to i padajcie na kolana.” Ksiądz straszy ostrzega i namawia do modlitwy zaczynają działać drużyny sanitarne zorganizowane przez Torrau. Rambert, a w filmie dziennikarka zgłasza swą pomoc do wyjazdu. Ramber przegotowujący ucieczkę z miasta, ale w ostatniej chwili wycofuje się. Serum dostarczone do miasta zostaje wykorzystane na chorym synku sędziego. Dziecko umiera w strasznych mękach na oczach bohaterów. Doktor Rieux mówi: „ (…) nigdy nie będę kochał świata, gdzie dzieci są torturowane.” Postawa Paueloux’a zmienia się i sam wstępuje do formacji sanitarnych. Jednak też wkrótce zachorował. Na dżumę zapada Graud, ale jednak przeżył. Statystyki stwierdzały cofanie się choroby. Powrót do normalności wprawił w głęboki niepokój Cottauda, który wyraził nadzieje, ze choroba wróci. Corraud bał się, że teraz poniesie karę za dawne wykroczenia. Gdy wszyscy przygotują się do ustąpienia koszmaru epidemii. Choroba spada na Torrau. Wreszcie bramy miasta zostają otwarte i ludzie witają się z bliskimi. Cottaud  ze swojego mieszkania strzela do ludzi na ulicy. Zastrzelony zostaje przez niego Torrau. Natomiast ksiądz kładzie się przy zwłokach chłopczyka i zostaje przywalony ziemią.