Wypracowania by Uczeń

Jakie postawy są dla mnie wzorem do przemyśleń i postanowienia, a czym się brzydzę i zdecydowanie odrzucam.              W polskiej literaturze jest wielu bohaterów których cenimy za to, że możemy brać z nich przykład i wiele się nauczyć. Ja na samym początku przytoczę kilka słów o Stanisławie Wokulskim bohaterze „lalki” Bolesława Prusa. Wokulski W młodości pracuje w piwiarni u Hopfera. Praca nie przeszkadza mu w przygotowaniach, aby zdać do szkoły głównej. Po dojściu do wielkiej fortuny pomógł wielu Polakom. Licznym dał miejsce pracy, na godziwych warunkach i dość dobrze opłacanej. Był filantropem. To on pomógł „magdalence” i Wysockiemu. Marzył o tym, żeby Powiśle- dzielnicą skrajnej biedy, przekształcić w miejsce zamieszkania i pracy dla robotników. W jego planach były również  były również fabryki, które dałyby pracę rzeszom bezrobotnym. Przez to chciał wyplewić nędzę.  Wokulski stworzył spółkę do handlu ze Wschodem. Miała ona dać jemu i udziałowcom zyski, a tysiącom biedaków tanie towary. Wokulski był człowiekiem, który mając pieniądze starał się pomóc biedakom. Nie był taki, jak bogata arystokracja, którą nie interesowały  losy biedaków. Żyli we własnym świecie grając i bawiąc się na przyjęciach. Przecież Stanisław przebywając w tym świecie mógłby się w takiego przeobrazić. Jednak on jako młodzieniec  żył w skrajnej nędzy. Później w dorosłym życiu umiał dzielić się z potrzebującymi. Jedynym, który umiał poświecić miłość do ukochanej kobiety dla społeczeństwa. Już na studiach w swojej pracy wyraził swój stosunek i rolę lekarzy w społeczeństwie. Mówił, że lekarz powinien udzielać pomocy wszystkim ludziom bez wyjątku. Te szczytowe plany realizował w kurorcie wypoczynkowym w  Cisach zakłada tam szpital i przyjmuje  chorych Żeromski odtwarza udrękę psychiczną młodego człowieka, który mimo przeciwności pozostaje wierny swojej idei .  Dzieje te ukazują jak wielkie trudności napotkał na swej drodze lekarz, społecznik nie odrzucił swych szczytowych ideałów i dla nich poświęcił całe życie.

Temat: Co się stało z Wokulskim? Jak zinterpretujesz dotyczące jego losów fragmenty zakończenia „Lalki” Bolesława Prusa. Łęccy wraz z Wokulskim i Starskim jadą do Krakowa, by odwiedzić krewną Izabeli, Hortezję. Trakcie podróży Stanisław jest świadkiem filtru Izabeli ze Starskim, słyszy też rozmowę, z której wynika, ze od dawna ze sobą romansują Wokulski wysiada na stacji w Skierniewicach, dając Izabeli poznać, że słyszał rozmowę. Niedługo później  Stanisław kładzie się na torach, aby odebrać sobie życie, nagle poczuł ciepło i gwałtowne szarpanie, które strąciło go z szyn. Pociąg przejechał o kilka cali od Glowy Stanisława, stracił on na chwilę przytomność, a gdy ocknął się zobaczył Wysockiego od tego momentu nie wiem co się ze Stanisławem stało tylko ludzi między sobą snują podejrzenia. Wokulski wraca do Warszawy w stanie przygnębienia. Pewnego dnia otrzymuje z Paryża wiadomość, z której wynika, że mąż pani Starskiej nie żyje, rozmyśla Stanisław nad swoja przyszłością, waha się pomiędzy działalnością dobroczynna, a wyjazdem do Geista.  Na temat Wokulskiego krążą różne plotki, że wyjechał do Odessy ma zamiar wybrać się w podróż dookoła świata, wyjechał do Paryża w końcu przerażenie pana Ignacego budzi testament Wokulskiego, który ten sporządził przed wyjazdem do Moskwy, ostatecznie Rzecki otrzymuje list od Węgiełka, w którym ten donosi, że pana Stanisława widziano idącego w stronę ruin zamku w Zasławku, potem słyszano potężny wybuch. Okazało się, że zamek został wysadzony w powietrze lecz pod gruzami nie znaleziono ciała Stanisława. Inna wersja to taka, że Wokulski wyjechał za granicę i rozpoczął nowe życie dowiadujemy się tego od Szlangbauma . Ja uważam, iż Stanisław pogodził się ze świadomością co do osoby Izabeli . Postanowił wyjechać za granicę tam poznał idealną dla siebie kobietę, która towarzyszyła mu do końca życia. Spełniły się jego marzenia związane z jego naukowymi zainteresowaniami. Pomimo wielu lat cierpień przez nieudaną miłość do Izabeli los był dla niego łaskawy jego życie stało się lepsze. Do końca swojego życia był naprawdę szczęsliwy.